Kiedy zabawa staje się życiową tragedią

O zagrożeniach duchowych z Andrzejem Wronką rozmawia Anna Mularska

Anna Mularska: Kościół ostrzega nas przed różnymi zagrożeniami duchowymi, używając często pojęcia "New Age". Jak wytłumaczyć ten zwrot?

Andrzej Wronka: Pojęcie to dotyczy stworzenia ogólnoświatowej religijności, duchowości, filozofii, sposobu myślenia, który miałby dać podstawę takiej strukturze globalistycznej. Żeby rządzić ludźmi, potrzeba ujednolicenia władzy nad nimi w konkretnym punkcie. Przede wszystkim na punkcie religii, ponieważ motywacje religijne stanowią najmocniejsze motywacje człowieka. Wiemy, że za szczere przekonania religijne ludzie są w stanie oddać wszystko, nawet życie.

W procesie globalizacji potrzeba stworzenia struktur gospodarczych, społecznych, politycznych i ekonomicznych, które będą ponadpaństwowe, a nawet ponadkontynentalne. Na płaszczyźnie duchowej intelektualiści chcą stworzyć "nową epokę", czyli uniwersalny światopogląd bez dogmatów i "Watykanu". Wszelkie obowiązujące w niej zasady będzie ustalało grono mędrców, osób wtajemniczonych, które będą decydować m.in. o prawdzie, sprawiedliwości, dobru i złu czy pokoju społecznym. Brzmi to jak spiskowa teoria dziejów. Z takimi zarzutami od dawna się spotykam.

Czytaj więcej

WOJCIECH KOWAL, OMI

W 1979 roku wstąpił do nowicjatu Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej na Świętym Krzyżu. Po sześcioletnich studiach w scholastykacie oblackim w Obrze k/Wolsztyna, 14 czerwca 1986 roku przyjął święcenia kapłańskie. Przez rok pracował jako wikariusz parafialny w oblackiej parafii w Iławie na Warmii. Następne cztery lata spędził w Lublinie, gdzie studiował filozofię przyrody na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W latach 1991-1992 był wychowawcą klasy oraz nauczycielem religii, fizyki i filozofii w Niższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów w Markowicach k/Inowrocławia.

 

W roku 1992 rozpoczął studia prawa kanonicznego na Uniwersytecie Św. Pawła w Ottawie (Kanada), gdzie w 1997 roku obronił pracę doktorską. Przez kolejny rok pracował jako kanclerz kurii diecezjalnej w Archidiecezji Keewatin – Le Pas w północnej Kanadzie (prowincje Manitoba i Saskatchewan). Od 1998 roku jest wykładowcą prawa kanonicznego na Uniwersytecie Św. Pawła w Ottawie (associate professor) i wicedziekanem Wydziału Prawa Kanonicznego. Dziedzinami jego specjalizacji są: interpretacja ustaw kościelnych, przywilej wiary, rekurs administracyjny, zagadnienia filozoficzne w prawie kanonicznym.

 

Od 2002 roku o. Wojciech jest radnym prowincjalnym Prowincji Wniebowzięcia Misjonarzy Oblatów w Kanadzie. Od 1998 roku jest sędzią Kanadyjskiego Trybunału Apelacyjnego d/s Małżeńskich w Ottawie. Począwszy od roku 1992 służy regularną posługą duszpasterską w oblackiej parafii polonijnej Św. Jacka Odrowąża w Ottawie.

 

Przebywając na urlopie w Polsce, będzie brał udział w uroczystościach odpustowych w Bazylice. W tym roku obchodzi Jubileusz 25 – lecia święceń kapłańskich.

Jezus naszej drogi

Znak dla stojących z boku

Coroczne wędrowanie ulicami miast w procesjach eucharystycznych na Boże Ciało, i potem w czasie oktawy, wpisało się głęboko w polską tradycję. Trzeba sobie jednak zadać pytanie, na ile sami wykorzystujemy szansę publicznego wyznania wiary.

Boże Ciało, zwłaszcza zaś sama procesja, która przechodzi ulicami miast i wsi, to z jednej strony znak dla stojących z boku i przyglądających się radosnym tłumom, podążającym za Jezusem w Najświętszym Sakramencie, z drugiej natomiast to także wielka szansa dla nas samych. Zwłaszcza gdy zdamy sobie sprawę, jak bardzo nasze życie bywa wyzute z tego, co Boże.

Czytaj więcej